به "ما" که من اندیشم عظمت راه در پیش را می بینم
چقدر کوچکم
چقدر حقیرم
...چقدر ناتوانم
چون گمشده ای میان پاییز جنگل
skip to main |
skip to sidebar
sometimes there is nothing to say
Blog Archive
-
▼
2009
(23)
-
▼
July
(14)
- what we wished ?look now what we have...Damn...
- من خالی از عاطفه و خشمگیج . مبهوت بین موندن و نمون...
- از زبری دستاش فهیمدم که باز خونه تکونی داشتیمهمین ...
- حتی با عینک قرمز هم درختان را سبز می بینیم
- ...زندگی جز انتخاب نیست
- و روزگار فرمان داد اعدامش کنید" ...
- در پیچش عاشقانه نیلوفر نیز گاهی دست بردیم...آیا عش...
- D for death
- sometimes you find her,sometimes you are not there...
- ....یادش خوش زمانی تنها دل مشغولیمان غذا بود و یگا...
- به "ما" که من اندیشم عظمت راه در پیش را می بینمچق...
- اجبار ، اتفاق، یا سرنوشت هیچ کس مرز این سه را نمی ...
- خواب به چشمانم نمی آید و ماه زشتی این روزگار را رو...
- چقدر احساس تنهایی می کنم...شهر درندشت وغم درآمیخته...
-
▼
July
(14)